Liliane Simons: levenslustige rapper (65 jaar) uit Borgerhout

“Mensen die zich vervelen begrijp ik niet”

Veel vragen moet ik niet stellen als ik Liliane ontmoet in Bar Leon, gelegen aan het Krugerplein in Borgerhout. Deze kwieke dame van 65 jaar is een waterval aan woorden, met een duidelijke mening en een groot hart.

Liliane is de oudste rapper van Borgerhout, ze rapt met veel liefde en een klare kijk over de plek waar ze is geboren en getogen. Toch is ze niet in Antwerpen gebleven: ze heeft de wereld rondgereisd en elf jaar aan ontwikkelingshulp gedaan in Haïti als verpleegster en leerkracht.

Als gepensioneerde kan ze niet stilzitten en daarom zet ze zich in voor haar medemens. Zo is ze actief bij onder andere 11.11.11, PVDA (Partij Van De Arbeid), Hart Boven Hard en acteert ze bij Madam Fortuna. Dankzij Madam Fortuna kwam ze in aanraking met Benidorm Bastard Irène Vervliet, Pieter Embrechts, Vitalski en het “Ministerie van Fantasiebevordering”.

Zo gaat het lijstje nog wel even door. Het enige wat Liliane niet heeft, is genoeg tijd, zegt ze. “Mensen die zich vervelen begrijp ik niet.”

Liliane is vooral bekend geworden door ‘A Street Concert’: een muzikale documentaire over de inwoners van de Turnhoutsebaan, een initiatief van Pieter Embrechts. Hier stelt hij acht bijzondere mensen voor via muziek en een videoportret. Sindsdien werd ze gevraagd voor Van Gils en Gasten en trad ze op bij Divercity. Over haar groeiende bekendheid zegt ze: “Als ik hier geld mee kan verdienen, wil ik dit niet voor mezelf houden maar schenken aan PVDA, alle hulp is welkom!” Haar volgende nummer heet toepasselijk  Rap van de Graaicultuur.

Hoe moet ik je aanspreken? Liliane, Lil Sista, MC Lily?
Noem me maar gewoon Liliane, maar misschien moet ik met al die komende optredens eens aan een passende stagenaam beginnen denken. Ik heb al enkele voorstellen gekregen zoals Lily S of Lil.i.am maar ik sta open voor alle ideeën!

Waar heb jij de schrijfmicrobe te pakken gekregen?
Mijn grootvader langs vaderskant kon rijmen en dichten. Daarnaast schreven mijn vader en zijn zus brieven in rijmvorm naar elkaar tijdens de oorlog. Ik heb het dus van jongs af aan meegekregen. Op school heb ik steno geleerd (een snelschrift om gesproken tekst op te schrijven aan hetzelfde tempo waarin ze uitgesproken wordt) wat me helpt om snel mijn teksten neer te pennen. Het is voor mij niet moeilijk om teksten te schrijven, soms zit ik op de fiets en wanneer ik thuis, ben heb ik al een volledig lied in mijn hoofd.


Er zijn nog genoeg dingen waar ik een rap over wil schrijven”


Hoe ben je begonnen met rappen?
Ik werkte vroeger als postbode. Ik was toen de beste vriendin van de mensen op mijn ronde maar niet van de bazen. Ik zat toen ook bij PVDA en de postmannen hadden een betere vertegenwoordiging nodig. Ik heb toen Rap van de Post geschreven en we waren op slag bekend. De rap heb ik enkele jaren later nog eens op een nieuwjaarsfeestje van Madam Fortuna gebracht. In de  productie “Man in de Reus” heb ik dan een nieuwe rap gedaan,  de Rap van de poetsvrouw, zo ben ik in contact gekomen met Pieter Embrechts.

Waar ben je begonnen met rappen?
Dat zou ik niet meteen weten, maar het was in een of ander café waar ik zat met één van mijn beste vriendinnen Irène Vervliet, die jammer genoeg vorig jaar is gestorven. Irène was mijnen Benidorm Bastard.

Zij was degene die me aanzette om mijn ding te doen, ik denk omdat rappen het enige was dat zij niet kon. Irene kon zingen, acteren noem maar op. Het maakte niet uit waar we zaten of hoe laat het was, zij kon me altijd overhalen om op een barkruk of zelfs de toog te gaan staan en mijn rap te brengen. Irène was een fantastische vrouw en ik denk nog veel aan haar.”

Wat is jouw boodschap?
Als ik eerlijk mag zijn, vind ik dat er al genoeg liedjes worden geschreven over de liefde. Ik rap graag over Borgerhout en haar diversiteit. Kijk, in alle leeftijdscategorieën zijn er klagers en zagers.  Ik wil voornamelijk de mensen bewust maken waarom we het goed hebben en dat we ook eens aan een ander mogen denken. Ik ben hier opgegroeid, mijn moeder had een tweedehandswinkel waar alle nationaliteiten kwamen. Daar werd dan door sommige mensen op neergekeken, maar iedereen is gelijk.

De reden waarom ze na jaren in het buitenland is teruggekeerd naar Borgerhout vertelt ze in haar Rap van de Turnhoutsebaan:

‘k Heb heel de wereld rondgezworven, maar ‘k kom altijd terug naar hier

Want Borgerhout, dat is de wereld, en daarop zennek fier!”

 

 

Emke Goijens

 

 

Gepost op: 14 Juni 2017 om 13:00.

GEEF EEN REACTIE